தப்பியோடிய 3,000 இராணுவத்தினர் கைது

சிறீலங்கா இராணுவத்தில் இருந்து தப்பியோடிய பெருமளவான படையினரில் 3,000 சிப்பாய்களும், ஏழு அதிகாரிகளும் கடந்த ஒரு மாதத்தில் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதாக சிறீலங்கா இராணுவப் பேச்சாளர் மேஜர் ஜெனரல் உபய மெதவெல நேற்று (30) தெரிவித்துள்ளார்.
தமது படை றெஜிமென்ட்களுக்கு சமூகம்தர மறுத்ததால் அவர்கள் மீது ஒழுக்காற்று நடவடிக்கை எடுக்கப்படும், அவர்கள் அரசு வழங்கிய மன்னிப்புக் காலத்தில் சரணடையவில்லை. மாறாக மறைந்திருந்த இடங்களில் வைத்து கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர் என அவர் மேலும் தெரிவித்துள்ளார்.

The state is the main obstacle to developing Tamil areas

Sri Lanka’s rhetoric on the urgent need for development in the Northeast belies its systematic efforts to disrupt the Tamil people’s recovery and subvert international assistance towards further consolidation of Sinhala dominance over them. The state’s cynical calls for the international community and the Diaspora to contribute to development of the Northeast must be viewed against its actual practices and past record. Despite making much of the desperate humanitarian needs of the people in the Northeast, the state is actively throttling any international efforts to assist. Visa restrictions and severe operational limits, including access, are imposed on international NGOs seeking to work in the Northeast. The ICRC and key UN agencies have been ordered to drastically reduce their presence in the Tamil areas. Controlled halt Even India’s ambitious proposed 50,000 housing scheme for displaced Tamils has run into ministerial interference and bureaucratic resistance. The Minister of Economic Development Basil Rajapakse has ordered that “no new buildings should be constructed under donor-funded loan and/or grant project” in the Tamil areas. The powers of local authorities such as Jaffna Municipal Council and Eastern Provincial Council (which in any case are staffed by pliant government loyalits) have had their powers brought under the remit of the Urban Development Authority which, as of May 2010, comes under Sri Lanka’s Defence Ministry, no less. Overall, development in the Northeast has been brought under strict state control, and thus to a halt - except for specific projects to advance and cement Sinhala dominance over the Tamil areas. Military fortresses are being expanded and Sinhala settlers brought in with state funding, direction and protection. Emblematically, the state is building new Buddhist temples whilst Tamil places of worship remain in ruins. At the same time the hundreds of thousands of Tamils whose lands were forcibly appropriated by the state under the catch-all explanation of ‘the war’ languish in poorly served camps or build shacks in places they have been dumped – ‘resettled’. The ‘lucky’ few rely on relatives’ goodwill and charity. North and South. Cartoon Sunday Times (SL) Historical practice Moreover, these discriminatory practices are not new. Long before the armed conflict began, the state was concentrated its developmental efforts on the Sinhala South. Colombo was not always the most developed part of the country- as visiting Indian Foreign Minister S M Krishna pointed out last month, Jaffna was historically a centre of regional trade. It took state policy after independence to disrupt and change this. Using the armed conflict as pretext, the state imposed strategic restrictions which stifled key Tamil industries – particularly farming and fishing. It appropriated international aid - from 1977 until recently, Sri Lanka was the largest per capita recipient of international aid in the world - to deliberately economically advance the south at the expense of the Northeast. Jaffna still lies in ruins – even though Sri Lanka elaborately celebrated its capture fifteen years ago – while industry has been actively developed in the south. Despite the state's 2007 theatrics of ‘Eastern Revival’ the Tamil areas there remain as destitute and militarised as at any time in the war. Deadly indifference The state’s actions after the December 2004 tsunami exemplify its institutionalised racism. For days after the disaster, no government aid was sent to the Northeast, and little thereafter – as aid workers, international media and donors’ own accounts attest. Italian officials escorted their aid in desperation. International aid groups and the Diaspora sent collections of food and medicine to their people – but the shipments were either blocked or looted in Colombo’s port. (see for example, reports in Feb, May, and August 2005). The Tamil areas recovered to some extent only when international actors began working directly with Tamil actors on the ground, including the LTTE, and when Diaspora funding and volunteers flowed their homeland (see p6,12 and 20 here). The world gave generously to Colombo - which spent it largely on the South, and for purposes unrelated to the tsunami (see studies from 2007 and 2009). Three years after the tsunami, whilst house rebuilding was advanced in the south, it had not even started in government-controlled parts of the Northeast. Ingrained The international community is today urging a ‘political settlement’ and ‘devolution’ to allow non-Sinhala regions the political and economic wherewithal to recover and rejoin the modern world – an ambition for which both international and Diaspora assistance will not be lacking. It is no surprise the state is deliberately ignored these calls and chanting a hollow mantra of ‘development’ instead. Infused with a Sinhala supremacist logic, it is fanatically opposed to both power-sharing and Tamil economic recovery. Sri Lanka cannot be seen as a developing state seeking to do advance the wellbeing of its collective population. Rather, it is an ethnocracy seeking to cement in political, economic and territorial terms, a hierarchy of Sinhala over the non-Sinhala. The point will become abundantly clear in the immediate future. The question then will be, how a just peace can be brought about, and Tamil progress made no longer hostage to state racism. Source: Tamil Guardian

இலங்கையில் தமிழ் கைதிகளை நிர்வாணப்படுத்தி பரிசோதனை !

இலங்கையில் உள்ள பல்வேறு சிறைகளில் பயங்கரவாத மற்றும் அவசரகால சட்ட விதிகளின் கீழ் தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ள தமிழ் கைதிகளை இலங்கையின் சட்ட விதிகளுக்கு புறம்பான வகையில் திடீரென முப்படையினரும் சிறைச்சாலையினுள் சென்று பரிசோதனை செய்து வருவதாக இலங்கை தமிழர் ஆதரவு இணையதளங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது.

மேலும் அதில் கூறப்பட்டுள்ளதாவது, இன்று முதல் இந்த பரிசோதனை நடைமுறையில் மாற்றம் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. சிறைச்சாலையினுள் உள்ள ஒரு தனியான அறையினுள் மூன்று கைதிகள் வீதம் கொண்டு செல்லப்பட்டு முற்றிலும் நிர்வாணப்படுத்தப்பட்ட பின்பு அவர்கள் சிறப்பு பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்படுவதாக பரிசோதனைக்கு ஆளாகிய கைதிகள் தெரிவிக்கின்றனர்.

கொழும்பு விளக்க மறியற்சாலையில் உள்ள கைதிகளே முதன் முதலாக இன்று மிகவும் கொடுமையானதும் கேவலமானுதுமான பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டனர் என கூறப்படுகிறது.

இந்த பரிசோதனையின் போது படை அதிகாரிகள் தங்களது ஒவ்வொரு உறுப்புக்களையும் தடியினால் தட்டிக் காட்டி உங்களைப் பாதுகாக்க இப்போது யாரும் இல்லையே என மிகவும் மோசமான வார்த்தைகளால் திட்டியதாகவும் அத்துடன் மூன்று கைதிகளும் ஒரே இடத்தில் நிர்வாணமாக்கப்பட்டதானது தங்களுக்கு மிகவும் அவமானமாக இருந்ததாகவும் பரிசோதனைக்கு உள்ளானவர்கள் மிகவும் மனம் கலங்கியபடி கூறியதாகவும் அந்த இணையதளத்தில்

International Human Rights Organisation - Bangalore

The Programme Organised by Ambedkar Colloge President Thiru. Ramurthy,Karnataka Tamils Co - Ordinating Organisation Seceretary Thiru.Iraiadiyan, Kannada Tamil's Movement President Thiru.IMS.Manivanan, Naam Thamizhar Thiru.Prabhu.

They are given warm Welcome to all 46 Tamils who are Released from Bangalore Central Jail.

மதமும் மனிதஉரிமை மீறலும் - அரிமா - 2

சென்ற கட்டுரையின் தொடர்ச்சி....

''மதம் என்பது , இம்மை , மறுமை , கடவுள் என்னும் மூன்றையும் பற்றி , ஒருவன் மதித்துக்கொள்ளும் கருத்தேயன்றி வேறன்று '' (1) என்கிறார் பாவாணர் . '' பலர் தீய ஒழுக்கத்தை விட்டு நல்ல ஒழுக்கத்தை மேற்கொண்டிருந்ததற்கும் மறுமையில் இறைவன் எரி நரகிலிட்டு தண்டிப்பான் எனும் அச்சமே கரணியமாகும் . பண்பாடின்றி மக்கள் முன்னேற முடியாது. ஆதலால் , மதம் மக்கள் முன்னேற்றத்திற்கு அடிபடையாகும் '' என்று தொடருகிறார் பாவாணர் . ( 2 ) பாவாணர் மேலோட்டமாக இப்படிச் சொல்லிச் செல்கிறார் . ஆனால் , ''சமயத்தையும் மதத்தையும் நுட்பமாக வேறுபடுத்திய மரபு தமிழருக்குண்டு''. ( 3 ) இயற்கை , அதற்கு புறம்பான புற ஆற்றல்கள் பற்றிய இறையியல் விளக்கம் , மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை வழிமுறைகளையும் , வழிபாட்டு முறைமைகளையும் இணைத்திடும் ஒரு கருத்தியலே சமயம் . அக்கருத்தியலை அல்லது கோட்பாட்டை தற்காத்துகொள்ளும் அமைப்பியல் கட்டுமானமே மதம் என தெளிவு படுத்துகிறார் குணா . ( 4 ) ஆக , பாவாணர் மேலோட்டமாக மதம் என்று குறிப்பிடுவது உண்மையில் சமயத்தையே குறிக்கும் .

கருத்தியல் எல்லோருக்கும் பொதுவானதாக அல்லது ஒன்றாக இருக்கமுடியாது . சமயம் என்பது குமுக , அரசியல் சூழலை உள்வாங்கி வெளிபடுத்தும் கருத்தியல் என்றால் , அது பல்வேறு சூழலுக்கு தகுந்தாற்போல் மாறுவதும் , வேறுபடுவதும் இயற்கையே . முகமது நபியின் சமயம் இயேசுவின் கோட்பாடுகளுக்கு வேறுபட்டது. வானில் வேர்கள் தோன்றாது. மண்ணிலேய அவை வளரும் . இயேசு வாழ்ந்த சூழலில்தான் அவர் கொண்ட கருத்தியல் விளைந்தது . பல எதார்த்தங்களோடு ஏற்பட்ட உராய்வினாலும் பட்டறிவாலுமே அது உருவாகி இருக்ககூடும் . கருத்தியலை காப்பாற்ற அமைப்பியல் வளர்ந்தது. திருச்சவை உருவானது. பின்பு அக்கருத்தியல் பல தேசங்களுக்கு பரவியபோது அந்தந்த சூழலுக்கேற்ப அக்கருத்தியல் பொலிவு பெற்று வளர்ந்திருக்கவேண்டும் . ஆனால் கருத்தைவிட அமைப்பே அழுத்தம் பெற ஆரம்பித்தது. யூத மதத்தின் இருக்கதிற்கெதிராக உரோமை வல்லாட்சியலர்களுக்கு எதிராக உருவெடுத்த கிறித்துவ கருத்தியல் , ஒடுக்கப்பட்ட யூத இனத்தின் விடுதலையை கனவு கண்டது. இன்று பல இடங்களில் ஒடுக்குகிறவர்களின் சார்பாகவே கிறித்துவம் திசை மாறி கிடக்கிறது.

தமிழகத்தில் செயல்பட்டுவரும் உழைக்கும் மக்கள் விடுதலை இயக்கம் , வடபகுதியில் செயல்பட்டு வந்த மண்ணின் மைந்தர் இயக்கம், தொல் தமிழ் ( தலித் ) கிறித்துவர் விடுதலை இயக்கம் , தமிழ் இறையியல் மன்றம் போன்ற அமைப்புகளும் இயக்கங்களும் தமிழ் மண்ணில் கிறித்துவ கருத்தியலுக்கு உண்மையான உரு கொடுக்க அரும்பாடு பட்டு வருகின்றன . ஆனால் கிறித்துவ அமைப்பியலை கட்டிபாதுகாக்கும் பொறுப்பை தங்கள் சிரமேற்கொண்டு அலையும் ஆதிக்க திருச்சவை , அடக்குவதும், எதிர்பதுமாய் செயல்பட்டு வந்திருக்கின்றன . ( ஆதிக்க திருச்சவை என்று நாம் குறிப்பிடும்போது ஆயர்கள் என்று மட்டும் கணக்கில் எடுக்ககூடாது . 'கனமான' பொதுநிலையினர் , துறவற சபையின் தலைமைகள் , திருச்சவையின் பல ஏடுகள் , என்கின்ற அவ்வதிகார இனத்தையே ஒட்டுமொத்தமாக கணக்கிலெடுக்க வேண்டும்.)

''பெர்மகோ'' எனும் ஒரு பாதிரியார் புனேயிலுள்ள குருதவக் கல்லூரியில் பாடம் கற்பித்து வந்தார். ரொம்ப கெடுபிடியான ஆள். தேர்வு நேரங்களில் மாணவர்களிடம் ஈவு இரக்கம் காட்டமாட்டார் . இவர் பல புத்தகங்களை எழுதியுள்ளார் . திருச்சவைகளுக்கு மத்தியில் ஒற்றுமை பற்றிய ஆய்வு அடங்கிய புத்தகம் ஒன்றையும் எழுதி வெளியிட்டார். அச்சிடலாம் என புனே மறைமாவட்ட ஆயர் அப்புத்தகத்திற்கு இசைவும் கொடுத்திருந்தார். இப்புத்தகத்தின் ஒரு பகுதியில் பாப்பனவருக்கு தவறாவரம் அளிக்கும் திரு அவை சட்டங்கள் எந்த அளவுக்கு சரியான மரபு சார்ந்தது அல்லது சட்ட பூர்வமாக இயற்றப்பட்டது என்பது பற்றிய வினாக்களை அப்புத்தகத்தில் எழுப்பி இருந்தார். இவரொன்றும் இவரது தனிப்பட்ட கருத்துகளை அதில் சொல்லவில்லை. திருச்சவையின் ஆவணங்களையே இதற்கு ஆதாரமாக்கி இருந்தார்.

உரோமே வெகுண்டு எழுந்தது . எடுத்த எடுப்பிலேயே , ''இவர் இனி கற்று கொடுக்க கூடாது '' என தடை போட்டது. உசாவல் , நடுநிலை நோக்கு , நேர்மையான பார்வை, நல்லது கெட்டதுகளை ஆராய்வது , உண்மைகளை மனத் துணிவோடு ஏற்கும் பொறுப்புணர்வு திருஅவைக்கு எள்ளளவும் இருந்தது கிடையாது என்பது மீண்டும் வெட்ட வெளிச்சமாகியது. கடந்த காலங்களில் பலியாக்கப்பட்ட பல நூறு ஆட்களுள் பெர்மகொவும் ஒருவர் .

தொடரும் .....